Alles aan De Gouden Koets draagt de hand van Riny Assink. Wat hij nog niet kon, leerde hij onderweg. Zo werd de koets niet alleen een kunstwerk, maar het resultaat van een leven lang kijken, maken, proberen en doorgaan.
De Kunstenaar
Stap tijdens ook in tijdens de WorldPride Amsterdam en beleef zelf de Gouden koets
Sommige verhalen erven we. Ze reizen met ons mee, generatie na generatie, totdat iemand besluit er opnieuw naar te kijken. De Gouden Koets is zo’n verhaal.
Over Riny Assink
Riny Assink (77) is geen kunstenaar in de gangbare zin; hij is een maker. Geboren in de Jordaan. Meubelmaker, koetsrestaurateur, autodidact ontwerper. Zijn hele leven sluimerde één plan.
Van 2020 tot 2025 bouwde hij in zijn schuur in Haringhuizen. Ambachten die hij nog niet kende leerde hij al doende: leerbewerking, vergulden, capitonneren, glasafwerking, wielen draaien. Alleen spijkers kocht hij.
Het verhaal is niet af. Een nieuw verhaal van menselijke waarde, veerkracht en verbinding ziet het licht.
Wie zo lang aan één werk bouwt, doet dat niet om alleen een object af te leveren. Riny bouwde aan een koets, maar ook aan een gedachte die groter werd dan het materiaal. Jarenlang stond het werk in zijn schuur in Haringhuizen. Daar ontstond, laag voor laag, een kunstwerk dat nu pas echt begint te leven.
Want De Gouden Koets is niet af op het moment dat de laatste handeling is verricht. Hij wordt pas compleet wanneer hij rijdt, wanneer mensen blijven staan, wanneer verhalen worden toegevoegd en wanneer anderen er betekenis aan geven. Riny heeft de vorm gemaakt. De beweging ontstaat door iedereen die instapt.
Daarmee wordt zijn levenswerk iets wat hij niet vasthoudt, maar doorgeeft. Aan het publiek, aan nieuwe generaties, aan mensen die zichzelf herkennen in het verhaal van veerkracht, eigenwaarde en verbinding. De koets begon bij één maker. Nu is hij klaar om van iedereen te worden.
Uit één makersdroom is nu een koets ontstaan waarin steeds meer mensen hun eigen verhaal mogen meenemen.
05
Riny en Madeleine
Ik denk dat ik geworden ben wie ik wilde zijn, want ik heb altijd gedaan wat ik wilde doen.
06
Dulcy Kensmil, Goodwill Amsterdam.
Het was ook spannend om in te stappen. Ik dacht het zwaaien ik leek wel koning Maxima ik moest blijven zwaaien.
07
Paula Winselaar.
De Koets terug geven aan het volk zoals de originele Gouden Koets ooit gegeven is door het volk aan het Koninklijk huis. Dat vind ik gewoon een ontzettend mooi.
Riny bouwde geen monument om naar op te kijken, maar een koets die mensen uitnodigt om dichterbij te komen. Een kunstwerk dat niet boven het publiek staat, maar tussen mensen wil bewegen en ruimte maakt voor verhalen die anders misschien ongezien blijven.
De Gouden Koets is gebouwd door één man, maar krijgt betekenis door iedereen die instapt. Met een verhaal, een bijdrage, een podium of een plek waar de koets nieuwe mensen bereikt.
Claim jouw eigen blad goud en word blijvend onderdeel van De Gouden Koets.
Help De Gouden Koets verder rijden en maak nieuwe verhalen mogelijk.
Breng De Gouden Koets naar jouw event, programma of organisatie.