Golden story:
Queen of Queer
“Ik hoop dat we een rimpel in de rivier mogen zijn”
Tekenen, tatoeëren en creëren zitten in haar bloed. Wat in 2001 begon aan de keukentafel, groeide uit tot een professionele tattoo- en piercingstudio in de binnenstad van Enkhuizen. Inmiddels fungeert haar winkel ook als safehouse, in het bijzonder voor de lhbtqia+-gemeenschap. Saskia Righart van Gelder (52) geniet ervan om mensen gelukkig te maken met haar kunst en is een luisterend oor voor iedereen. “Ik hoop dat we een klein oliedruppeltje mogen zijn; een rimpel in de rivier.”
Saskia: “Mijn vader leerde mij als kind: wees eerlijk en oprecht. Vertrouwen is belangrijk, en dat neem ik altijd met me mee. Ik kan niet tegen onrecht; voor mij is iedereen gelijk ongeacht geloof, agenda of afkomst. Als een vriendje of vriendinnetje in elkaar werd geslagen op het schoolplein dan kwam ik voor diegene op. En nog steeds voel ik een soort drang om mensen die buiten de boot vallen bij te staan, een luisterend oor te bieden. Dertien jaar geleden heb ik Michel (39) bij het hart geadopteerd. Hij deed drag; iets wat mij gelijk aansprak. Ik ging mee naar shows en dacht al snel: dit wil ik ook, alleen met meer liefde. Ik organiseerde een eigen event en je kunt wel zeggen dat het daarna qua omvang wat uit de hand is gelopen, haha. Inmiddels ben ik voorzitter van stichting Drag Talent en zet ik mij samen met vijf anderen dag en nacht in voor de gemeenschap.”
Regenboogmoeder
De regenboogvlag wappert elke dag fier aan de gevel van haar winkel. “In mijn tattooshop is iedereen welkom want liefde voor ieder mens staat voorop, vind ik. Voor de lhbtqia+-gemeenschap probeer ik een veilig thuishonk te zijn en deze mensen weten mijn shop dan ook te vinden. Als ik sta te tatoeëren of piercen hoor ik een hoop verhalen en iedereen weet: geheimen blijven in de shop. Ik ben dankbaar dat mensen mij in vertrouwen nemen en soms komen jongeren zelfs uit de kast. De buurt noemt mij liefkozend ‘de kluis’, ‘tattoo mama’ of ‘regenboogmoeder’. Mocht er meer nodig zijn dan een luisterend oor, dan overleg ik met hulpinstanties. Op die manier probeer ik mensen de handvatten te geven die ze nodig hebben.”
Steen verleggen
“Toen ik werd gevraagd om deel te nemen aan het kunstproject van Riny, twijfelde ik geen moment. Het omarmen van diversiteit, liefde geven en verbinding maken: het past mij als een jas. Het is toch bizar dat nog steeds niet iedereen als gelijk wordt gezien? Als artist vind ik het ontwerp van de nieuwe gouden koets zeer indrukwekkend. Elk detail is aangepakt – tot aan het naatje en het neusje gestileerd. Toen ik erin zat, voelde ik zoveel liefde. Mensen maakten écht contact. Dat mis is soms wel in de samenleving; er is steeds meer verharding. Drags worden nog vaak verafschuwd, bespuugd en uitgescholden… het snijdt in mijn ziel. Mijn antwoord? Liefde geven én bewustzijn creëren. Zo ben ik betrokken bij allerlei burgerschapsinitiatieven op scholen. Ook als ik maar een kind heb kunnen raken, is het al geslaagd voor mij.”
Het leven vieren
“Wanneer je één steen verlegt dan loopt de rivier al anders. Met deze koets hoop ik dat we een klein oliedruppeltje mogen zijn, een rimpel in die rivier.” Inmiddels weet ze: wat onmogelijk lijkt, is niet onmogelijk. “Zie mij hier! Als je liefde geeft, krijg je het terug – dat blijkt maar weer. Nu hebben we een gouden koets die past bij de tijd, met dieren die geen oordeel hebben. Zelf voel ik me sterk verbonden met de afgebeelde feniks; die altijd weer herrijst uit z’n as. Elke keer als ik in mijn leven de deksel op mijn neus kreeg, ging ik door. Ik heb veel meegemaakt, maar geleerd om het leven te vieren. Toen ik plaats mocht nemen in de koets, kwam alles samen. Het voelde dan ook éxtra feestelijk: in vrijheid diversiteit omarmen, liefde geven en verbinding maken. We zijn allemaal anders maar dat maakt ons juist zo mooi.”
